A | B | C | D | E | F | I | K | L | P | R | S | W | Z
jest jedną z podstawowych metod analizy strategicznej, może być także wykorzystywana w działalności doradczej (consulting) jako technika diagnozy organizacji. Można ją stosować w poszczególnych sferach funkcjonowania firmy, np. w marketingu, finansach, produkcji. Nazwa metody jest akronimem angielskich słów strengths (mocne strony), weaknesses (słabe strony), opportunities (szanse potencjalne lub zaistniałe w otoczeniu), threats (zagrożenia prawdopodobne lub istniejące w otoczeniu)
zespół czynności, które zmierzają do powstania racjonalnych przesłanek podejmowania decyzji bieżących, które dotyczą obsługi rynku we wszystkich wymiarach na podstawie przeprowadzonych badań rynkowych. Wykorzystuje ona dane pozyskiwane poprzez badanie rynku. Analiza ta jest określana jako chwilowa rejestracja struktury zachowania się rynku w określonym czasie i miejscu.
to możliwości zilustrowania uzyskanych pozycji strategicznych z zakresu działania przez przedsiębiorstwo, które zostało utworzone przez kombinacje struktur produkt-Rynek. Analiza ta polega na umieszczeniu w układzie współrzędnych czynników jakościowych oraz na stworzeniu siatki współrzędnych dla trzeciego parametru wyrażonego za pomocą średnicy albo powierzchni koła. Za pomocą tego układu rozważane są różne możliwości oraz dokonania wyboru rozwiązania, które jest najlepsze i opracowanie strategii postępowania dla tego rozwiązania. W innym znaczeniu Analiza portfelowa to dobór optymalnych akcji do portfela inwestora giełdowego. Celem tego doboru jest zapewnienie możliwie dużego spodziewanego zysku przy jednocześnie możliwie małym ryzyku.
"to analiza, która opiera się na przewidywaniu wyniku, przy zastosowaniu zmiennych układów mających wpływ na wyniki. Dotyczy ona głównie ustalania wrażliwości opłacalności danego przedsięwzięcia na zmiany parametrów wejściowych danego modelu ekonomicznego. Stanowi ważne narzędzie redukcji ryzyka decyzji podejmowanych w gospodarce rynkowej, zwłaszcza dotyczących zyskowności inwestowania. Głównym zadaniem analizy wrażliwości jest obliczanie punktu zwrotnego, który oznacza zrównanie się kosztu sprzedawanego wyrobu z dochodami. Analiza ta pozwala obliczyć graniczny poziom zastosowania poszczególnych czynników, które zapewniają osiągnięcie określonego progu rentowności. Może być ona stosowana dla rozważenia potencjalnego wpływu różnych struktur cen i kosztów, które mogą być związane z różnymi systemami produkcji lub operacji. "
"w ekonomii są to czynności, które są odnoszone do badań nad konkurencją danej firmy w celu poznania ich planów i celów, słabych i mocnych stron, określenia sposobu ich pokonania i zdobyciu informacji o szansach firmy w prowadzeniu określonych działań oraz na pokonaniu innych przedsiębiorstw. Zadaniem analizy konkurencji jest właściwe zidentyfikowanie konkurencji poprzez: • konkurencja w ramach marki • konkurencja w ramach gałęzi • konkurencja w ramach formy produktu • konkurencja ogólna Po zidentyfikowaniu konkurentów należy przeanalizować cztery elementy o charakterze rozpoznawczym, tzn. poprzez: • przyszłe cele • założenia dotyczące przedsiębiorstwa oraz gałęzi, w skład której ono wchodzi • bieżąca strategia, tzn. jak przedsiębiorstwo radzi sobie obecnie z konkurencją • sprzyjające okoliczności (sprzyjające konkurencji) i zagrożenia Analiza tych elementów stwarza w firmie obraz możliwych reakcji konkurentów na pojawienie się różnych sytuacji na określonym rynku. Choć analiza konkurencji (ang. competitor analysis) czasami uważana jest za synonim analizy konkurencyjności (ang. competitive intelligence), ten drugi termin jest szerszy znaczeniowo. "
papier wartościowy łączący w sobie prawa o charakterze majątkowym i niemajątkowym, wynikające z uczestnictwa akcjonariusza w spółce akcyjnej. Także ogół praw i obowiązków akcjonariusza w spółce lub część kapitału akcyjnego.
"jest to zasób kontrolowany przez przedsiębiorstwo w wyniku przeszłych zdarzeń, z którego oczekuje się przepływu przyszłych korzyści ekonomicznych do przedsiębiorstwa. Ta ogólna definicja jest uszczegółowiona i odnosi się zarówno do IFRS jak i do Ustawy o Rachunkowości. Aby zasób majątkowy mógł być sklasyfikowany przez jednostkę jako aktywo i wykazany w bilansie musi spełniać następujące warunki: Jego wartość musi być wiarygodnie określona – aby wykazać aktywa w bilansie trzeba określić ich wartość. W zależności od rodzaju aktywów oraz przyjętych standardów rachunkowości, stosuje się różne metody wyceny. Najpowszechniejsze z nich to: *koszt zakupu – wartość aktywa równa się kosztowi jego zakupu, pomniejszonemu o ewentualne umorzenia i odpisy z tytułu utraty wartości; *wartość godziwa – wartość aktywa równa jest jego wartości godziwej, którą wyznacza się w odniesieniu np. do rynku, czyli do ceny danego aktywa na rynku. Aktywa, których wartość nie może być wiarygodnie określona, nie mogą być przez spółkę wykazywane. Musi istnieć w wyniku przeszłych zdarzeń – aktywami są jedynie zasoby, nad którymi kontrolę przedsiębiorstwo uzyskało w wyniku przeszłych zdarzeń, czyli tych które miały miejsce przed datą, na którą sporządzony jest bilans. Powodować w przyszłości wpływ korzyści ekonomicznych do jednostki gospodarczej – Aktywami są jedynie te zasoby, które spółka wykorzystuje w celu generowania korzyści ekonomicznych, rozumianych z reguły jako przepływy finansowe. Jeżeli jakieś aktywo z różnych powodów przestanie przynosić korzyści ekonomiczne i spółka nie ma możliwości zmiany tej sytuacji, powinna ona przestać wykazywać to aktywo w bilansie. "
proces utraty wartości majątku trwałego, wywołany jego zużyciem fizycznym - powstałym w skutek eksploatacji oraz ekonomicznym (moralnym) - będącym wynikiem postępu technicznego, związanego z możliwością uzyskania na rynku np. maszyn, urządzeń bardziej wydajnych, tańszych w eksploatacji, pozwalających uzyskać produkty lepszej jakości. Ta utrata wartości jest przenoszona na wartość produktów wytworzonych przy wykorzystaniu amortyzowanego majątku trwałego.
"jest to zestawienie aktywów i pasywów przedsiębiorstwa na dany dzień, nazywany dniem bilansowym (np. na koniec danego roku obrotowego). Przedstawiane w bilansie aktywa są to kontrolowane przez spółkę zasoby. Pasywa natomiast pokazują wszystkie źródła finansowania tych zasobów. Zgodnie z zasadą bilansową suma aktywów równa jest sumie pasywów (każde posiadane przez spółkę aktywo jest sfinansowane z jakiegoś źródła). Równość aktywów i pasywów wynika również ze stosowanej w księgowości zasady podwójnego zapisu. Bilans jest częścią sprawozdania finansowego przedsiębiorstwa. Pozostałe części to: • Rachunek zysków i strat, • Rachunek przepływów pieniężnych (cash flow), • Zestawienie zmian w kapitale własnym. Bilans tworzony jest zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości. W Polsce przedsiębiorstwa prowadzące pełną księgowość zobowiązane są do sporządzania bilansu zgodnie z Ustawą o Rachunkowości. Wyjątkiem od tej reguły są jedynie spółki notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych, które sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości i Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (International Accounting Standards and International Financial Reporting Standards). Podstawowymi elementami bilansu są: aktywa (zasoby przedsiębiorstwa) oraz pasywa (źródła ich finansowania)"
"Biznes plan (ang business plan, corporate plan) jest dokumentem planistycznym związanym z działalnością globalną przedsiębiorstwa, którego zadaniem jest wskazanie celów oraz sposobów i środków do ich osiągnięcia. Biznes plan, jako zestaw dokumentów i analiz, ma szerokie zastosowanie w organizacji, jak i poza nią. Umożliwia on przygotowanie i przeprowadzenie przedsięwzięć, pozwala na pozyskanie środków finansowych od inwestorów i banków. Biznes plan powinien być przygotowany przez kierownictwo firmy lub przez wyspecjalizowaną komórkę analityczną w organizacji. Można także skorzystać z pomocy konsultantów. Biznes plan jest przygotowywany na okres do 2 lat (bliski horyzont planistyczny), 2-10 lat (horyzont perspektywiczny). We współczesnej gospodarce, ze względu na postęp technologii, zmiany prawne, zmiany społeczne, plany przygotowywane na więcej niż 3 lata mają małą szansę na sprawdzenie się w praktyce. W dłuższych okresach skuteczniejsze może być wykorzystanie koncepcji foresightu strategicznego. "
– długofalowy i całościowy plan działalności organizacji gospodarczej lub realizacji przedsięwzięcia gospodarczego, który sporządzony jest w oparciu o kompleksową ocenę sytuacji strategicznej firmy. Plan stanowi dokument, w którym zawarte są cele organizacji lub przedsięwzięcia, sposób osiągnięcia opisanych celów oraz niezbędne zasoby przeznaczone do ich realizacji. Jest to narzędzie, które w jasny i czytelny sposób przedstawia i wyjaśnia cele i strategie firmy.
cele ustalone na najwyższym szczeblu i dla najwyższego kierownictwa organizacji.
cele ustalone na średnim szczeblu i dla menadżerów średniego szczebla organizacji. Koncentrują się na sposobie działań niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych.
cele ustalone na niższym szczeblu i dla menadżerów niższego szczebla organizacji.
"(zwany także sprawozdaniem z przepływów pieniężnych lub cash-flow z języka angielskiego) jest jednym z elementów sprawozdania finansowego. Obowiązek jego sporządzania regulują przepisy poszczególnych krajów. W Polsce podlegają mu wszystkie jednostki, których sprawozdanie finansowe podlega badaniu. Patrz: Przepływy pieniężne. "
"jest to miara finansowa pożytków czerpanych z różnych źródeł. W praktyce różne podmioty w różny sposób określają swój dochód. Ponadto wobec niektórych grup podmiotów obowiązują definicje dochodu określone przepisami prawa (np. dochód osobisty do opodatkowania albo dochody obliczane dla potrzeb np. ustalenia zasiłków, preferencyjnego oprocentowania niektórych kredytów itp.) "
"(łac. dividendum - rzecz do podziału) - część zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej przeznaczona do podziału pomiędzy udziałowców lub akcjonariuszy. Wysokość dywidendy wyliczana jest na podstawie rocznego wyniku finansowego spółki. O wysokości dywidendy i terminie jej wypłaty decyduje walne zgromadzenie w przypadku spółki akcyjnej lub zgromadzenie wspólników w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Warunkiem wypłaty dywidendy w spółkach kapitałowych jest:[1] • Zakończenie roku obrotowego. • Sporządzenie oraz zbadanie przez biegłego rewidenta sprawozdania finansowego, przy czym opinia biegłego rewidenta musi być co najmniej „bez zastrzeżeń” lub „z zastrzeżeniami”. • Zatwierdzenie sprawozdania finansowego przez walne zgromadzenie oraz podjęcie decyzji o podziale zysku. Dywidenda może być wypłacana z: zysku netto, kapitału zapasowego lub niepodzielonych zysków z lat poprzednich. Dywidenda ma zwykle formę pieniężną, ale może być wypłacana także w formie akcji. Wysokość dywidendy wskazuje horyzont spółki na najbliższe miesiące oraz jej plany inwestycyjne. Jeśli zarząd spółki zarekomenderuje niższą dywidendę, oznacza to, że większa część zysku pozostanie w spółce. Zwykle oznacza to, że środki te będą przeznaczone na dalsze inwestycje, a co za tym idzie umocnienie wyników spółki. Dla gracza giełdowego ważne natomiast jest, czy spółka wypłaca dywidendę regularnie oraz w jakiej wielkości (Patrz:Polityka dywidendowa) Dane te można znaleźć w sprawozdaniach finansowych spółki. Dla spółki giełdowej cena akcji zostaje pomniejszona o wartość wypłacanej dywidendy. "
Działalność operacyjna jest to podstawowa działalność przedsiębiorstwa. Jest to przede wszystkim działalność polegająca na produkcji i sprzedaży produktów lub usług klientom.
"jest to wzrost rentowności kapitału własnego spowodowany wzrostem zadłużenia. Wyjaśnić to można następująco: aktywa firmy (A) z definicji są równe sumie kapitałów własnych (K) oraz zobowiązaniom (Z), czyli długowi. W formie równania wygląda to A = K + Z. Natomiast dźwignię finansową można wyrazić jako stosunek A / K, który wyraża jaka część aktywów jest finansowana przez kapitał własny. Np. A / K = 2 znaczy to że kapitał własny stanowi 50% aktywów, a 50% to dług A / K = 4 oznacza odpowiednio, że 25% aktywów finansowanych jest kapitałem własnym a reszta długiem Innymi słowy kiedy dźwignia finansowa wynosi 2, to na każdą zainwestowaną złotówkę przypadają 2 zł wartości aktywów. Niemal każde przedsiębiorstwo stosuje dźwignię finansową co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze dźwignia finansowa pozwala zwiększyć wartość aktywów bez potrzeby inwestowania własnych pieniędzy; po drugie natomiast pozwala obniżyć podatek, jako że w większości państw odsetki kredytowe płacone przez przedsiębiorstwo jako koszt długu obniżają podstawę opodatkowania. "
(ang. earnings before deducting interest and taxes) – jest to zysk operacyjny, czyli zysk przed odliczeniem podatków i odsetek. Jego zastosowanie w analizie finansowej ułatwia porównywanie wyników działalności różnych przedsiębiorstw bez względu na stopień i koszt wykorzystania przez nie dźwigni finansowej, obciążenia podatkowe, czy wielkość zysków i strat nadzwyczajnych.
(ang. Earnings before Interest, Taxes, Depreciation, and Amortization) - w rachunkowości zysk przedsiębiorstwa przed potrąceniem odsetek od zaciągniętych kredytów, podatków, deprecjacji i amortyzacji.
"jest określeniem pewnego rodzaju umów licencyjnych, które stają się coraz bardziej popularne w wielu sektorach rynku. Również wiele umów dystrybucyjnych i agencyjnych bywa nazywanych franczyzą. Sam angielski termin „to franchise” oznacza udzielenie przez jedną firmę innej firmie zezwolenia na sprzedaż dóbr lub świadczenie usług na określonym terytorium. W Europie i w Polsce stosuje się węższe rozumienie pojęcia franczyzy. Franczyzą nazywa się długookresową, stałą umowną współpracę między niezależnymi przedsiębiorcami, franczyzodawcą a franczyzobiorcą, podczas której franczyzodawca przekazuje franczyzobiorcy wiedzę na temat prowadzenia firmy i użycza swojej marki. Autorzy tacy jak J.N.Adams i K.V. Prichard Jones oraz S. Jędrzejewski, autor ""Umowy franchisingu"" dopatrują się dwóch znaczeń terminu ""franczyza."" W wąskim znaczeniu oznacza on umowę dystrybucyjną uzupełnioną o prawo używania przez dystrybutora znaku handlowego producenta. W szerszym pojęciu jest to umowa, na mocy której jedna strona przekazuje prawo posługiwania się jej nazwą handlową drugiej stronie, udziela jej wsparcia i porad w prowadzeniu przedsiębiorstwa oraz nadzoruje jej działalność z zachowaniem odrębności obu stron."
"to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego. Inwestycja to wydatki przedsiębiorstw na dobra, które mogą być użyte do produkcji innych dóbr i usług. Jest to tzw. ""efekt korzyści odroczonych w czasie"". Inwestycja to wyrzeczenie się obecnych, pewnych korzyści na rzecz niepewnych korzyści w przyszłości. Inwestycje dzielą się na inwestycje w kapitał trwały oraz inwestycje w zapasy. Inwestycje w kapitał trwały są to inwestycje mieszkaniowe (zakup mieszkań i bloków mieszkalnych niezależnie od podmiotu nabywającego) oraz inwestycje niemieszkaniowe, gdzie wchodzą pozostałe zakupy przedsiębiorstw niepowiększające zapasów. Inwestycje są strumieniem nowego kapitału w ciągu roku i są dodawane do zasobu kapitału. Są to inwestycje brutto. Inwestycje brutto pomniejszone o amortyzację tworzą inwestycje netto."
"Pojęcie kapitału obrotowego nie jest jednoznaczne, stąd też w literaturze używa się dwóch pojęć do określenia kapitału obrotowego, którymi są: kapitał obrotowy brutto i kapitał obrotowy netto. Kapitał obrotowy brutto rozumiany jest jako aktywa bieżące firmy (nazywane także środkami obrotowymi bądź też majątkiem obrotowym), które są zaangażowane w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Natomiast kapitał obrotowy netto (zwany też kapitałem pracującym, z ang. working capital) jest różnicą pomiędzy aktywami bieżącymi a zobowiązaniami bieżącymi (krótkoterminowymi). Jest to więc kapitał finansujący określoną część środków obrotowych, mianowicie tę, która nie zostaje pokryta zobowiązaniami bieżącymi, a więc stanowi nadwyżkę aktywów bieżących nad tymi zobowiązaniami. "
"kredyt bankowy przeznaczany na finansowanie realizowanych przez kredytobiorcę przedsięwzięć, których celem jest powiększenie wartości majątku trwałego. Środki pozyskane na jego podstawie mogą finansować inwestycje: • materialne: • zakup środków trwałych tj.: samochody, maszyny, urządzenia, • zakup, budowę, rozbudowę, nadbudowę czy modernizację obiektów związanych z działalnością gospodarczą, • niematerialne: np. zakup papierów wartościowych, • finansowe: np. zakup akcji lub udziałów. "
"jest umownym stosunkiem cywilnoprawnym. W ramach leasingu jedna ze stron umowy (finansujący, leasingodawca) przekazuje drugiej stronie (korzystającemu, leasingobiorcy) prawo do korzystania z określonej rzeczy na pewien uzgodniony w umowie leasingu okres, w zamian za ustalone ratalne opłaty (raty leasingowe). Nazwa leasing pochodzi od angielskiego słowa to lease oznaczającego tyle, co nająć, wydzierżawić (prawo anglosaskie nie odróżnia najmu od dzierżawy, tak samo jak nie odróżnia od nich leasingu). "
"są to źródła finansowania majątku przedsiębiorstwa. Pojęcie pasywów jest ściśle związane z bilansem przedsiębiorstwa, który przedstawia aktywa posiadane przez spółkę oraz źródła ich finansowania. Pasywa w przedsiębiorstwie dzielą się na dwie podstawowe grupy: • Kapitał własny – są to wartości wniesione do spółki przez jej właścicieli (przede wszystkim kapitał zakładowy) oraz środki uzyskane w trakcie działalności i będące własnością spółki (tu podstawową pozycją jest zysk wypracowany przez spółkę). • Kapitały obce – są to wszelkiego rodzaju źródła finansowania przy wykorzystaniu kapitału obcego. Będą to w dużej mierze kredyty i pożyczki zarówno długo- jak i krótkoterminowe oraz zobowiązania handlowe. Pasywa w bilansie przedstawione są w kolejności od tych o najdłuższym do tych o najkrótszym terminie zapadalności. Całkowita wartość pasywów, zgodnie z zasadą bilansową, równa jest wartości aktywów kontrolowanych przez przedsiębiorstwo. Szczegółowy wykaz pasywów przedstawiamy przy okazji tłumaczenia sprawozdania finansowego na język angielski: pasywa, natomiast dokładne omówienie poszczególnych pozycji bilansu przedstawiamy w naszym kursie księgowości w sekcji pasywa w bilansie. "
"Patrz: Cash flow. Dzięki wyodrębnieniu tej grupy jako pierwszej w rachunku przepływów pieniężnych uwidoczniona jest skuteczność przedsiębiorstwa w generowaniu przepływów pieniężnych z działalności podstawowej, bez uwzględnienia transakcji mających charakter jednorazowy (jak sprzedaż lub zakup środków trwałych) lub niezwiązanych z podstawową działalnością, takich jak przepływy związane z finansowaniem przedsiębiorstwa lub jego działalnością inwestycyjną. Do przepływów z działalności operacyjnej zalicza się przede wszystkim: a. Przepływy ze sprzedaży dóbr i usług, b. Wypływy z tytuły zapłaty dostawcom za dostawy towarów i materiałów, c. Wypłaty wynagrodzeń dla pracowników, d. Wypływy z tytułu podatków i opłat. e. Źródło – Słownik Biznesu i Ekonomii "
"Patrz : Cash flow. Przepływy pieniężne z działalności inwestycyjnej to przede wszystkim: a. Zakup i sprzedaż środków trwałych, b. Udzielanie pożyczek oraz otrzymywanie ich spłat, c. Zakup i sprzedaż udziałów i akcji innych podmiotów gospodarczych. "
"Patrz: Cash flow. W tej sekcji znajdują się jedynie przepływy pieniężne związane z finansowaniem przedsiębiorstwa, czyli przede wszystkim: a. Przychody z emisji udziałów i akcji, b. Przychody z emisji papierów dłużnych, c. Wypływy z tytułu wypłaty dywidend, d. Wypływy z tytuły wykupu akcji własnych przedsiębiorstwa, e. Wypływy z tytułu spłaty pożyczek i kredytów. Zależnie od zastosowanych standardów rachunkowości oraz polityki rachunkowości firmy, klasyfikacja przepływów może być różna. Na przykład według IFRS odsetki od zaciągniętych przez firmę pożyczek wykazywane są w przepływach z działalności operacyjnej, podczas gdy zgodnie z polską Ustawą o Rachunkowości powinny one być wykazywane w przepływach z działalności finansowej. "
"uzyskany lub należny wpływ wartości, korzyści materialnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, działalności wykonywanej osobiście, pracy wykonywanej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy oraz z nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości[1]. Najczęściej przychodem jest łączna wartość sprzedaży dóbr, towarów i usług netto (bez podatku VAT) w okresie rozliczeniowym (dzień, miesiąc lub rok obrachunkowy). "
"to przypływy aktywów albo inne zwiększenie aktywów danego podmiotu lub zmniejszenie jego zobowiązań (lub kombinacja powyższych) wynikające z dostarczenia lub produkcji dóbr, świadczenia usług lub innych czynności będących podstawową działalnością danego podmiotu. (definicja z SFAC 6, par. 78) W świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego oraz zasad rachunkowości wyróżnia się: • przychody ze sprzedaży • przychody finansowe • przychody operacyjne Przychodu nie stanowią uzyskane kredyty, wkłady własne akcjonariuszy itp. Terminu przychód nie należy mylić z dochodem, utargiem, ani zyskiem. Wysokość przychodów jednostki gospodarczej nie odzwierciedla jej rzeczywistej sytuacji finansowej. Jednym z podstawowych wskaźników oceny jest uzyskiwany dochód. "
" Stopa zwrotu z aktywów - To: (zysk brutto lub netto/aktywa ogółem). Wskaźnik ten określa się również jako stopę zysku z aktywów lub zyskowność aktywów. Informuje on o potencjale dochodowym banku czyli o efektywności aktywów. "
Stopa zysku z kapitału. To (zysk nett0 / kapitał własny). Wskaźnik ten informuje o efektywności zainwestowanego kapitału – jaki zysk przypadł na jednostkę kapitałową, a także o możliwościach alternatywnego ulokowania kapitału w innych bankach, w tym również w postaci depozytów, oraz o możliwości odtwarzania kapitału przez porównanie ze współczynnikiem inflacji. Wskaźnik ten powinien być wyższy niż stopa inflacji. Niższy niż poziom inflacji oznacza dekapitalizację banku. Zwrot z kapitału powinien być bardziej atrakcyjny dla inwestora niż lokowanie w banku w postaci depozytów. W gospodarce rynkowej przyjmuje się, że wskaźnik 16-18 jest atrakcyjny w przypadku sektora bankowego (przy braku inflacji). Stopa zwrotu z kapitału preferuje banki o małym kapitale.
ROI to Zwrot z Inwestycji – wskaźnik rentowności. Wskaźnik ROI odpowiada na pytanie „Ile pieniędzy zarobimy wydając 1 zł”. ROI może być wyrażone procentowo bądź też w walucie. Wskaźnik rentowności ROI stosowany jest w celu zmierzenia efektywności działania przedsiębiorstwa. Za pomocą ROI można ocenić wydajność inwestycji lub porównać opłacalność kilku inwestycji. Przy ustalaniu wskaźnika rentowności nie bierze się pod uwagę struktury majątkowej przedsiębiorstwa ani czynników nadzwyczajnych. Aby obliczyć ROI, należy różnicę zysku z inwestycji i kosztu inwestycji podzielić przez koszt inwestycji. ROI = (Zysk z inwestycji – Koszt inwestycji)/Koszt inwestycji. Zwrot z Inwestycji jest bardzo popularnym wskaźnikiem z powodu swojej uniwersalności oraz łatwości w obliczeniu. Jeśli inwestycja nie ma dodatniego wskaźnika rentowności lub, jeśli można ustalić inne możliwości z wyższym ROI, wówczas działania nie należy podejmować.
Wyrażona w ujęciu wartościowym (w jednostkach pieniężnych) miara ujemnego wyniku finansowego brutto odzwierciedlająca ogólnie niedobór przychodów do kosztów, uwzględniający zdarzenia losowe i niepowtarzalne.
"to składnik rzeczowych aktywów przedsiębiorstwa, wyróżniający się następującymi cechami: • długim czasem użytkowania (powyżej 1 roku) • postacią rzeczową (w przeciwieństwie do wartości niematerialnych i prawnych) • jest zdatny do użytku i używany na potrzeby przedsiębiorstwa Środek trwały jest zaliczany do rzeczowych aktywów trwałych. To składnik aktywów o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż jeden rok, kompletny i zdatny do użytku w momencie ich przyjęcia do eksploatacji, przeznaczony na własne potrzeby jednostki lub oddany do używania innym jednostkom na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Środkami trwałymi są w szczególności: • nieruchomości, np. budynki, grunty, lokale spółdzielcze będące odrębną własnością, własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego • maszyny i urządzenia • środki transportu • inwentarz żywy "
"Pojęcie kapitału obrotowego nie jest jednoznaczne, stąd też w literaturze używa się dwóch pojęć do określenia kapitału obrotowego, którymi są: kapitał obrotowy brutto i kapitał obrotowy netto. Kapitał obrotowy brutto rozumiany jest jako aktywa bieżące firmy (nazywane także środkami obrotowymi bądź też majątkiem obrotowym), które są zaangażowane w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Natomiast kapitał obrotowy netto (zwany też kapitałem pracującym, z ang. working capital) jest różnicą pomiędzy aktywami bieżącymi a zobowiązaniami bieżącymi (krótkoterminowymi). Jest to więc kapitał finansujący określoną część środków obrotowych, mianowicie tę, która nie zostaje pokryta zobowiązaniami bieżącymi, a więc stanowi nadwyżkę aktywów bieżących nad tymi zobowiązaniami. "
patrz również: Analiza wskaźnikowa
"określona miarami ilościowymi lub wartościowymi ilość dóbr znajdująca się w ściśle określonej lokalizacji, które na chwilę obecną nie są wykorzystywane, lecz ich obecność pozwoli na osiągnięcie określonych celów. (magazyn, kanał dystrybucji, produkcja, kontrola) Inna definicja zapasów mówi o tym, że są to rzeczowe środki obrotowe służące zapewnieniu ciągłości procesów produkcji i dystrybucji. Są to środki zamrożone, angażują środki obrotowe, zajmują powierzchnie magazynową, zbyt długo przechowywane tracą na wartości. Utrzymywanie zapasów surowców i materiałów jest związane z koniecznością zapewnienia rytmiczności produkcji oraz z ekonomią skali produkcji, a ponadto ogranicza niepewność dotyczącą samych dostaw i ich terminowości oraz zabezpieczenia przed nagłymi zdarzeniami. Do innych przyczyn utrzymania zapasów należą: • sezonowość dostaw surowców, • sezonowość występowania zapotrzebowania na dane produkty, • zapewnienie stałego poziomu zatrudnienia w przedsiębiorstwach w krótkich okresach czasu. "
"w rachunkowości jest to dodatni wynik finansowy przedsiębiorstwa lub określonej inwestycji albo pożyczki. Jego przeciwieństwem jest strata. Zysk jest wartością ekstensywną i nie określa bezpośrednio efektywności gospodarowania lub inwestowania. Wartością określającą efektywność gospodarowania i inwestowania jest rentowność. Rodzaje zysku: księgowy zysk przedsiębiorstwa - jest równy bezpośrednio wynikowi finansowemu obliczonemu z rachunku zysków i strat przedsiębiorstwa ekonomiczny zysk przedsiębiorstwa zwany czasami nadzwyczajnym, lub rzeczywistą wartością dodaną - jest równy zyskowi księgowemu pomniejszonemu o wartość odsetek kapitałowych, które można by uzyskać wypożyczając równowartość kosztów wg przeciętnego oprocentowania kredytów w tym samym okresie zysk normalny - średni przychód oczekiwany przez przedsiębiorcę od prowadzonej firmy, a także w formie pensji w innym przedsiębiorstwie zysk kapitałowy - to wzrost wartości samego kapitału, np. w wyniku wzrostu cen posiadanych papierów wartościowych na giełdzie, różnic kursowych walut lub cen nieruchomości, maszyn i materiałów. "
"Owoce Biznesu - dobra oferta krokiem do sukcesu"
- projekt współfinansowany przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego